
هزینه تولید خودرو در ایران دو برابر کارخانه اصلی است
به گزارش پایگاه خبری بورس پرس، مهدی دادفر در خصوص اظهارات قائم مقام بازرگانی وزیر صنعت مبنی بر همکاریهای ایران و ترکیه در زمینه تولید خودرو به ایلنا گفت: کاش مدرس خیابانی این را مطرح میکرد که قرار است با کدام برند ترک تولید مشترک داشته باشیم. سالهای زیادی است در این حوزه فعالیت میکنیم تا حالا اسم هیچ برند خودروسازی ترک را نشنیدیم.
وی افزود: در حال حاضر 14 برند خودرویی در ترکیه محصولات را تولید میکنند که 80 درصد قطعات این خودروها در ترکیه تولید میشود در واقع قطعهسازی ترکیه یک برند است. ضمن آنکه از هر 14 خودرویی که در این کشور تولید میشود، 4 خودرو برای بازار داخل و باقی آن صادرات میشود. بر همین اساس صادرات این کشور در حوزه خودرو و قطعات در سال گذشته به 20 میلیارد دلار رسید.
این فعال صنعت خودرو ادامه داد: برند کارسان که یک شرکت دولتی است از مدتها پیش تعطیل شده و هلدینگ مصطفی کوچ عملا نمایندگی پژو است. شرکت رنو آکای نیز زیر نظر رنو فعالیت میکند. مدیران ترکیه سالها پیش برای تولید خودرو تلاش کردند اما وقتی فهمیدند به نتیجه نمیرسند بطور کلی این بحث را رها کردند و به دنبال شریک شدن با شرکتهای مطرح خودروسازی رفتند. برای همین است که امروز 14 برند خودروسازی که 10 برند آن در دنیا اول هستند در این کشور تولید میشود. همین سیاست را نیز روسیه در پیش گرفته است. در زمان اتحاد جماهیر شوروی آنها نیز بر اساس خط و مشی سیاسی که داشتند خودرو داخلی برای بازار انحصاری تولید کردند اما اکنون شرکت لادا با فورد و رنو شریک شده و محصولات با کیفیتی تولید میکند که علاوه بر بازار داخل صادرات نیز دارند.
دادفر در خصوص هدف مدرس خیابانی گفت: با توجه به اینکه هیچ خودروسازی محلی در ترکیه وجود ندارد شاید منظور وی این بوده که از طریق این شرکتها قطعات مورد نیاز را تامین کنند اما بعید است که دولت ترکیه و یا شرکتهای ترک در حالی که تلاش دارند به اتحادیه اروپا وارد شوند چنین ریسکی را انجام دهند و بازار 20 میلیارد دلاری را به خطر بی اندازند. اگر هم دولت میخواهد از ترکیه واردات خودرو انجام دهد که این آخر انحصارگرایی است چون بخش خصوصی را از واردات خودرو به بهانه غیرضروری بودن نهی میکنند اما دولت راحت این کار را انجام میدهد.
وی افزود: خودروسازانی که امروز تولید و فروش میلیونی دارند به صرف طراحی زیبا یا امکانات بالا نیست بلکه آنها توانستند در این بازار رقابتی وحشتناک با کمترین قیمت محصول درجه یک تولید کنند، آنها به هر طریقی که شده قیمت تمام شده محصولات را کم میکنند، سالها تلاش کردند تا در مقابل سایر برندها بازار خود را حفظ کنند پس این کار در ابعاد بینالمللی به راحتی صورت نمیگیرد. ضمن آنکه باید دید آیا دو کشور توانایی این کار را دارند، ترکیه که خودروسازی ندارد و قطعهسازی آن هم تحت لیسانس برندهای دیگر است.
دبیر انجمن واردکنندگان خودرو گفت: تحریم یک سری تاثیرات مثبت داشت از جمله اینکه فهمیدیم ظرفیت واقعی صنعت چقدر است، میزان وابستگی و کارهایی که در این 40 ساله انجام دادیم چقدر بوده و اینکه شعارهایی که مدیران دادند و هر روز اعلام میکردند که در فلان بخش خود کفا شدیم چقدر واقعیت داشته است، فهمیدیم که در صنعت خودروسازی خوب کار نکردیم، عمیق جلو نرفتیم و خیلی از کارهایی که گفتند انجام شده دروغ بوده است.
دادفر گفت: پس از 40 سال، قطعهساز ایران باید به خودروسازی که بازار انحصاری را اختیار دارد اعلام میکرد که از 2500 گروه قطعات خودرو، 2 هزار قطعه را میتواند در تیراژ بالا تولید کند اما چنین چیزی صورت نگرفت چون فقط دنبال تولید قطعات پراید و پژو 405 و پرشیا بوده و اصلا با فناوری روز آشنا نیست. مدیریت و بهرهوری در خودروسازی ایران وجود ندارد برای همین اگر بخواهیم یک خودروی روز را تولید کنیم هزینه آن 800 میلیون میشود در حالی که کارخانه اصلی آن را 400 میلیون میفروشد و مردم مجبور هستند هزینه این عدم بهره وری و عدم آشنایی با اصول مدیریت در خودروسازی را بپردازند.
انتهای پیام








