
نیمی از 70 شرکت بورسی در هیات مدیره نماینده ندارند / عدم اجرای حاکمیت شرکتی
به گزارش پایگاه خبری بورس پرس، عبدالرضا عیسوندحیدری یا انتشار مطلبی با عنوان "پای لنگ حاکمیت شرکتی و افزایش ریسک بنگاهها" در دنیای اقتصاد اعلام کرد : حاکمیت شرکتی (Corporate Governance) ، الگوی بسیار مهم و شاکله اصلی پیادهسازی مدیریت ریسک بنگاه (ERM) است که طی سال های اخیر در بنگاههای اقتصادی مورد نقد و بررسیهای زیادی از نظر تجربه موفق جهانی و موضوع بحث رسانهها قرار گرفته و چه بسا بنگاههایی که حاکمیت شرکتی را بر اساس اصول موفق جهانی پیادهسازی کردهاند از نظر بنگاهداری موفقیتهای بیشتری را کسب کرده و در شرایط رو به بهبود قرار دارند.
این چارچوب در نظام بنگاهداری ایران بهرغم وجود دانش و تجربه موفق جهانی ، همراه با سلیقه و اعمال نظرات شخصی پیادهسازی میشود که نتیجه آن در معرض ناتوانی مالی قرار گرفتن بنگاهها است. چرا که پیادهسازی ساز وکار حاکمیت شرکتی نظاممند در بنگاه اقتصادی، ثبات مالی و در مجموع ثبات مالی بازار را افزایش میدهد.
پایبندی به اصول حاکمیت شرکتی در بنگاههای اقتصادی، با انتخاب افراد متخصص و توانمند در هیاتمدیره شرکتها پایهگذاری میشود که متاسفانه در شرایط فعلی چالش جدی در این بخش حاکمیتی وجود دارد.
در ساز و کاری راهبری شرکتها برخی از بنگاهها که در یک بازار تخصصی فعالیت دارند به دلیل رابطه سهامداری با نهادهای حاکمیتی، افرادی را در جایگاه هیاتمدیره قرار میدهند که سطح دانش و تخصص مناسبی در حوزه فعالیتی شرکت و صنعت را ندارند. همچنین در بحث حاکمیت شرکتی اینگونه بنگاهها، ریسک شهرت وجود دارد که مانعی برای رشد و شکوفایی میشود.
با بررسی ۷۰ شرکت بورسی و فرابورسی که اقدام به انتشار اطلاعات در کدال کرده اند ، مشخص شد ۳۵ شرکت به لحاظ اطلاعات مربوط به نمایندگان حقوقی، فاقد نماینده بوده که نشان میدهد سادهترین ساز و کار اجرای حاکمیت شرکتی هنوز مسئله است و شرکتها با حداقل اعضای هیاتمدیره اداره میشوند که این ریسک عملیاتی برای شرکتها است .
بخش قابلتوجهی از این موضوع به فرآیندی ارتباط دارد که سازمان بورس بخشی از آن است و باید در این رابطه پویایی بیشتر ایجاد شود. باید تاکید کرد که ویژگیهای متمایزی در دنیای نوین تجارت و کسب و کار برای شرکتهای پایبند به اصول حاکمیت شرکتی وجود دارد. این بنگاهها از سطح شفافیت، پاسخ گویی و مسوولیتپذیری بسیار متفاوت و در حد معقولی برخوردارند که تمامی این اصول و مولفهها به ایجاد ارزش پایدار، رضایت سهامداران و سایرذینفعان، اطمینان از سطح ریسکپذیری و در نهایت افزایش شهرت و اعتبار در جامعه منتج میشود که این مولفهها شرکتها را در یک محیط باثبات قرار میدهد.
استفاده از افرادی که تخصص کافی در راهبری شرکتها ندارند، منجر به خروج سرمایه و منابع از شرکتها میشود و در مجموع افزایش ریسک شرکت و از دست رفتن فرصتها را بهدنبال دارد که در دنیای نوین فعلی که اتکای آن به تکنولوژی است این موضوع نباید یک مسئله باشد و ناظران بر بازار باید این مسئله را به شیوهای طراحی کنند تا شرکتها بتوانند نمایندگانی توانمند داشته باشند.
انتهای پیام





