شرکت های شوینده با 40 درصد ظرفیت فعال هستند/ مهم‌ترین چالش‌ صنعت

به گزارش پایگاه خبری بورس پرس، مهدی صابری با اشاره به عضویت 250 شرکت در انجمن صنایع شوینده، بهداشتی و آرایشی به ایلنا، اعلام کرد: از این تعداد ۱۰ تا ۱۵ شرکت بزرگ با سهم ۷۰ تا ۸۰ درصدی بازار را در اختیار دارند و کاملا نیازها را تأمین می‌کنند. شرکت‌های کوچک‌تر که ۲۰ تا ۳۰ درصد بازار را پوشش می‌دهند با چالش‌های فراوانی روبرو هستند.

متأسفانه حدود ۷۰ درصد مواد اولیه داخلی است در حالی که اگر این کالاها وارداتی بودند مشکلات کمتری وجود داشت. تأمین‌کننده اصلی شرکت‌های پتروشیمی هستند. یکی از مشکلات اساسی صنعت طی چند سال گذشته تحریم‌های داخلی است. اگر مواد اولیه وارد می شد، قطعاً قیمت‌ها بهتر بودند و زمان مناسب‌تری به دست تولیدکننده می‌رسید.

پتروشیمی‌ها مواد اولیه را ناپایدار عرضه می‌کنند. به همین دلیل بازار سیاه شکل می‌گیرد و تولیدکننده ناچار می‌شود مواد اولیه را با قیمت بالاتری تهیه کند. سهم عمده بهای تمام شده را اسید سولفولیک تشکیل می‌دهد که کنترل آن در دست شرکت‌های پتروشیمی است.

صادرات مواد اولیه به کشورهای همسایه 

شرکت‌های پتروشیمی، بخشی از مواد اولیه را ارزان‌تر از داخل به کشورهای همسایه صادر می‌کنند. این کشورها محصول تولیدی را به کشور های عراق، سوریه و افغانستان صادر می‌کنند و قسمتی هم به داخل قاچاق می‌شود. در نتیجه، بازار منطقه‌ای ایران از دست می‌رود. بارها در جلسات با وزارت صنعت، سازمان حمایت و پتروشیمی‌ها راه حل ارائه شده اما متاسفانه همچنان کمبود مواداولیه وجود دارد.

طبق قانون باید ابتدا نیاز تولیدکننده داخلی تأمین و بعد صادرات انجام شود. اگر فورا تصمیمی جدی برای کمبود مواداولیه و تخصیص ارز گرفته نشود تا ۳ ماه آینده این محصولات در بازار نایاب خواهد شد.

قیمت‌گذاری دستوری مانعی بر سر راه تولید

قیمت‌گذاری دستوری باعث زیان تولیدکنندگان شده است. بارها به سازمان حمایت اعلام شده کنترل قیمت نباید تنها در انتهای زنجیره باشد . تولید پودر دستی به حداقل رسیده است. چرا که تولیدکنندگان توان ادامه ندارند. شاید افرادی که در کلان‌شهرها زندگی می‌کنند توان خرید مایع ظرفشویی یا دستشویی داشته باشند اما مناطق محروم این توان را ندارند.

وقتی مواد اولیه گران و نرخ‌ها ناپایدار است، انتظار تولید ارزان غیرمنطقی است و تولیدکننده نمی‌تواند با قیمت‌های دستوری ادامه دهد. اگر اجازه دهند شرکت‌ها قیمت‌گذاری کنند، بازار به تعادل می‌رسد. شوینده‌ها کاملاً داخلی تولید می‌شوند اما قیمت مواد اولیه بر اساس نرخ دلار محاسبه می‌شود و این تناقض بزرگ‌ترین ضربه را به تولید می‌زند.

ظرفیت شرکت‌های تولید شوینده بسیار بالا است اما به‌دلیل محدودیت‌ها فقط با ۴۰ درصد ظرفیت واقعی کار می‌کنند و اگر قیمت‌گذاری دستوری حذف شود، تولید افزایش یافته و قیمت واقعی‌تر می‌شود.

انتهای پیام