راه خروج سایپا از زیان انباشته و نگاه سهامداران خرد و کلان به حال و آینده

به گزارش پایگاه خبری بورس پرس، دو صنعت خودروسازی و قطعه سازی به هم وابسته بوده و فعالیت و فروش آنها در هم تنیده شده است. به گونه ای که عدم پرداخت مطالبات قطعه سازان منجر به محدودیت تولید قطعات و در نتیجه تعویق تکمیل خودروها یا توقف تولید می شود. این در حالی است که دوخودرو ساز بزرگ یعنی ایران خودرو وسایپا طی بیش از یک دهه دارای زیان انباشته بوده و با چالش های بسیاری روبرو هستند.

دو علت اصلی زیاندهی سایپا از سال 91

بر اساس این گزارش، ارزیابی اینکه چرا زیان انباشته متوجه شرکت هایی همانند سایپا شده حکایت از دو دلیل اصلی دارد. دلیل نخست به قیمت گذاری دستوری توسط دولت و وزارت صنعت برمی گردد که از سال 91 آغاز شد. به نحوی که خود را مالک اصلی این شرکت ها می دانستند و عرضه محصولات به قیمت پایین تر از تمام شده را به آنها تحمیل کردند.

دلیل دوم اجبار به پیش فروش محصولات و به تعبیری آینده فروشی است که با هدف کنترل بازار قیمت خودرو از سوی دولت ها تحمیل شد. این اقدام موجب شده طی سال های متمادی تعهدات به موقع انجام نشود و به زیان انباشته 96 هزار میلیارد تومانی ختم شود.

چند عامل دیگر مخرب و بیرونی 

علاوه بر دو دلیل اصلی، مواردی از جمله تحریم های چندین ساله و خروج شرکای خارجی از صنعت خودرو نیز بر افزایش زیان سایپا اثر گذاشت. همچینن نوسان قیمت ارز در چند مقطع حساس موجب شد شرکت های ارز بر همانند سایپا نتوانند سیاست های مالی را جلو ببرند. بخصوص زمانی که تخصیص ارز ترجیحی 4.2 و 28.5 هزار تومانی با مشکلات، چالش ها و از همه بدتر با رانت هایی مواجه شد.

پوشش بخش عمده زیان انباشته با تکمیل 54 هزار محصول ناقص در کف پارکینگ

از سویی دیگر، واقعیت اقتصادی شرکتی همانند سایپا نشان می دهد این شرکت بدون هیچ کم و کاستی حدود 54 هزار محصول ناقص در کف پارکینگ ها دارد که اگر با میانگین قیمت هر دستگاه 800 تا 900 میلیون تومانی در نظر گرفته شود، حدود 65 هزار میلیارد تومان زیان انباشته عمده شرکت را پوشش می دهد.

نکته بعدی قابل توجه این است که هرچند سایپا سال گذشته افزایش سرمایه 729 درصدی از محل تجدید ارزیابی دارایی ها داشت و سرمایه را از 19.5 به 168.2 هزار میلیارد تومان رساند اما در همین یکسال اخیر با توجه به تورم وحشتناک و لجام گسیخته و افزایش نرخ مواد اولیه، ارزش جایگزینی نه تنها شرکت سایپا بلکه همه شرکت های تولیدی دارای دارایی های منقول همانند زمین و کارخانه حداقل 50 درصد افزایش یافته است.

همان طور که افکار عمومی و خریداران محصولات آگاهی دارند، موقعیت ویژه کنونی برای سایپا و دیگر شرکت ها خاص و حساس بوده و امکان کیفیت حداکثری محصولات وجود ندارد اما اگر گشایش اقتصادی حاصل شود با بازگشت به شرایط عادی، سایپا که از ایران خودرو چابک تر بوده با سرعت بیشتر به سودآوری می رسد.

توجه به این نکته نیز ضروری به نظر می رسد در بحث ارزش گذاری سهام، چند کنسرسیوم پای کار و خرید بلوک 42 درصدی هستند که نشان می دهد با تحلیل های دقیق، آینده ای روشن برای این شرکت دیده اند و حاضرند با تمام واقعیت های فعلی سایپا اقدام به خرید این بلوک مدیریتی کنند.

در این میان از زمانی که فروش بلوک 42 درصدی سایپا رسانه ای شده (از اسفند سال 1403)، سهامداران نسبت به وضعیت سایپا و شرکت های هم گروه مطلع و پیگیر فروش این بلوک به قیمت منصفانه بودند. حتی شرکت فولاد مبارکه که در زمان جنگ آسیب بسیاری دیده پس از توقف 5 ماهه نماد بازگشایی شد اما با خریداران خاص به صف خرید سنگین نشست. بنابراین شرکت های بزرگ و مهم هر صنعتی طرفداران خاصی داشته و به همین دلیل به عنوان یکی از صنایع لیدر و اثر گذار بر بازار سرمایه بشمار می روند.

انتهای پیام