تحلیل عبده تبریزی از بورس و اعلام مخالفت با تغییر دامنه نوسان

به گزارش پایگاه خبری بورس پرس، حسین عبده‌تبریزی در نشستی با اشاره به اثر متغیرها در تعیین مسیر آینده بازار سهام به دنیای اقتصاد، اعلام کرد: سودآوری محور اساسی و قطب‌نمای تحلیلگران است. در کشوری که نرخ تورم بالا است، قیمت ارز نیز به تبع آن در مسیر صعودی قرار می‌گیرد. در نهایت عامل تعیین‌ کننده و اساسی در بازار سهام، همان سود شرکت‌ها است.

وضعیت بورس در ماه‌های نخست پس از جنگ ۱۲ روزه نشان می دهد، بازار در مقایسه با دلار وضعیت چندان مطلوبی نداشته و با سرعت آن حرکت نکرده است. به عنوان مثال اگر عدد پیش از جنگ را ۱۰۰ در نظر گرفت، دلار به سرعت به سطح ۱۲۳ و ۱۲۴ هزار تومان رسید اما بورس در زمان بازگشایی اولیه با سقوط همراه شد و حدود ۲۰ درصد از ارزش را از دست داد.

کمی بعد این روند نزولی تغییر کرد. به‌طوری‌که تا ۲۳ شهریور شاخص بورس (نسبت به پایه ۱۰۰ قبل از جنگ) به رقم دلار ۲۴۸ هزار تومانی رسید. بنابراین بازار سهام در این دوره با ثبت رشد حدود ۱۴۸ درصدی از دلار پیشی گرفت.

بررسی نسبت P/E بازار نشان می دهد در ۳۱ تیر ماه ۵.۸ مرتبه بود اما امروز به بیش از ۹ مرتبه رسیده است. این تغییر نشان می‌دهد سود شرکت‌ها تغییر معناداری نکرده اما قیمت‌ها بالا رفته است. یعنی بازار در حال پیش‌خور کردن سودهای آینده است یا سرمایه‌گذاران تصورات خاصی از تورم آتی دارند که محاصره اقتصادی و محدودیت‌ها ادامه خواهد یافت، فروش نفت باز هم صدمه خواهد دید و تداوم این وضعیت به تورم شدیدتری منجر خواهد شد.

منشا رشد مازاد و ۳۳ درصدی بورس نسبت به دلار

منشا این رشد اضافه‌تر مسئله‌ای است که بازار باید آن را برای حرکت‌های بعدی تعریف کند. برای اینکه بورس همچنان از دلار جلو بزند، نهایتا باید سود شرکت‌ها افزایش یابد وگرنه این وضعیت نمی تواند با همین سرعت ادامه پیدا کند. در جمع‌بندی اولیه بورس از شوک جنگ عبور کرد و بازگشایی بازارها به نحو مطلوب انجام شد اما این روند حتما تغییر خواهد کرد و تقارن بازار به هم می‌خورد. تفاوت‌ میان بخش‌ها و شرکت‌های مختلف در حال نمایان شدن است. چرا که آثار جنگ بر تمام صنایع یکسان نبود.

عدم واکنش فوری بازار مسکن

آثار متغیرها هیچ‌گاه بطور فوری بر بازار مسکن اثر نمی‌گذارد و اثرگذاری همواره با فاصله زمانی همراه است. دلیل اصلی این امر چسبندگی قیمت است. اصولا تحرکات بازار مسکن مانند طلا، دلار یا سهام نیست که بلافاصله با تغییر متغیرهای اقتصادی، واکنش نشان دهد. هرچند بازار مسکن جاماندگی ندارد.

زمانی که درگیری‌ها و جنگ اتفاق افتاد برخلاف بازار دلار که واکنش نشان داد، بازار مسکن منجمد شد. آمارهای شهر تهران حتی در آن مقطع افت قیمت‌ها را نشان داد. به‌طوری‌که متوسط قیمت معاملات هر مترمربع در تهران حدود ۹۳‌میلیون تومان بود. این رقم در شهریور ۱۴۰۴ تغییر اندکی کرد و به آرامی به سطح تا ۱۰۶ تا ۱۲۶ میلیون تومان رسید اما در سال ۱۴۰۵ تغییرات اساسی در آن رخ داد و متوسط قیمت در تهران به حدود ۲۷۴‌ میلیون تومان رسیده است.

اگر پایه نرخ دلار پیش از جنگ ۱۰۰ در نظر گرفته شود این شاخصبه محدوده ۱۹۰ تا ۲۰۰ (و در مقاطعی ۲۲۰) رسیده است. مسکن طی پنج سال گذشته عمدتا کاهش قیمت دلاری و تخلیه حباب داشت. به‌طوری‌که در نگاه کلی ارزش دلاری مسکن طی این مدت حدود ۵۰ درصد افت کرده که کاهش بسیار قابل‌ملاحظه‌ای است.

باز کردن دامنه نوسان در شرایط فعلی پیشنهاد قابل‌ قبولی نیست

باید بپذیرفت کشور در شرایط جنگی قرار دارد. در حالت عادی محدودیت دامنه نوسان روی ۳ درصد توصیه نمی‌شود اما در زمان جنگ و با این وضعیت ملتهب، باز کردن دامنه نوسان پیشنهاد قابل‌قبولی نیست. 

افزایش دستمزدها جایگزین پایین آوردن دستوری نرخ ارز شود

دستیابی به صلح میان‌مدت دشوار است اما امضای تفاهم‌نامه عدم تخاصم دور از ذهن نیست. اگر توافقی امضا شود قطعا موقعیت ایران به عنوان قدرت منطقه‌ای تثبیت خواهد شد. در این شرایط از آنجا که دولت همچنان تعیین‌کننده بازار ارز است، نباید به سراغ شوک‌درمانی برود. کاهش قیمت‌ها باید آرام‌آرام صورت گیرد و دولت نباید به یک‌باره قیمت ارز را سرکوب کند. بجای پایین آوردن دستوری نرخ ارز باید دستمزدها را افزایش داد.

یکی از معضلات اساسی تثبیت دستوری قیمت خدمات مانند آب و برق بوده که اجازه پرش منطقی را به آنها نداده و امروز به معضلی در تمام بازارها از جمله مسکن تبدیل شده است. اگر پس از توافق، فضا کمی بازتر شود، سخت‌گیری‌ها کاهش یابد و به مردم امتیازاتی داده شود با ورود فناوری های جدید می‌توان ظرف ۷ تا ۸ سال به نرخ‌های رشد اقتصادی بسیار بالا دست پیدا کرد.

بورس پرس در بله : ble.ir/boursepress

انتهای پیام