توقف چندساله وام سندیکایی بانک‌ها + دلایل
به گزارش پایگاه خبری بورس پرس، یک مسئول آگاه بانکی در باره علت توقف وام سندیکایی بانک‌ها بعد از دولت اصلاحات به شرق گفت: در پنج سال گذشته مصوب شد هفت پروژه به صورت وام سندیکایی اجرائی شود اما هیچ‌کدام از این پروژه‌ها اجرائی نشد.طبق مصوبه قرار بود بانک ملت دو پروژه، بانک ملی دو پروژه، بانک صادرات دو پروژه و بانک کشاورزی یک پروژه را به صورت وام سندیکایی اجرائی کنند درحالی‌که هیچ‌کدام از این پروژه‌ها اجرائی نشد.
وی درباره جزئیات این پروژه‌ها پاسخی نداد و تنها به این موضوع بسنده کرد، وقتی پروژه‌ها اجرائی نشده دلیلی برای بیان جزئیات آنها نیست.
احمد حاتمی‌یزد کارشناس‌ارشد بانکداری نیز که در دولت اصلاحات درگیر مذاکرات برای تأمین مالی پروژه‌های نفتی به صورت وام سندیکایی بوده،گفت: در دولت اصلاحات فقط دو پروژه بزرگ به صورت وام سندیکایی اجرا شد. یکی تأمین مالی 1.2 میلیارد دلاری پروژه نفتی سروش نوروز و دیگری تأمین مالی 1.5 میلیارد‌دلاری شرکت ملی نفت‌کش بود.
بهاءالدین حسینی‌هاشمی کارشناس بانکی هم در این مورد گفت: آزادراه تهران –زنجان – تبریز، مترو و طرح توسعه نیشکر از جمله پروژه‌هایی بود که با وام سندیکایی انجام شد. با وجود این، مسئله اساسی که در این میان مطرح می‌شود این است که چرا این پروژه‌ها تنها در دولت اصلاحات اجرائی و در دولت‌های بعدی متوقف شد؟
برخی از کارشناسان معتقدند همه بانک‌ها منابع آزاد کافی برای طرح و پروژه را به صورت وام سندیکایی ندارند درحالی‌که اگر این منابع را در اختیار داشته باشند، سرمایه آنها کافی است اما منابع کافی برای تأمین سرمایه‌گذاری ندارند. برخی دیگر اما همکاری‌نکردن کارمندان و مدیران بانک‌ها را علت اصلی این موضوع می‌دانند و تأکید می‌کنند بانک‌ها فقط به بخش خود نگاه می‌کنند.
ضمن اینکه بانک‌ها علاقه‌ای به رشد دیگر بانک‌ها ندارند و فقط می‌خواهند بخش خود رشد کند. درواقع از نگاه این کارشناسان، یک نوع حسادت بین بانک‌ها وجود دارد که مانع می‌شود رشد رقبا را ببینند بنابراین ترجیح می‌دهند مستقل کار کنند.بانک‌های ایرانی حاضر نیستند بخش‌های مشابه اقتصاد هم‌پای آنها کار کنند.
تاریخچه وام سندیکایی
بنابراین گزارش،وام سندیکایی ریشه در سال‌های ١٩٦٠ دارد. تولد یورو و دلار و توسعه بازارهای بین‌بانکی فرامرزی امکاناتی را فراهم کرد تا وام‌دهندگانی از مناطق مختلف جغرافیایی در سندیکاهایی دور هم جمع شوند و در وام‌هایی مشارکت کنند که دارای یک مبنای تأمین مالی مشترک و یک سلسله‌شرایط و مقررات مشترک بود.
نقش اساسی در تکامل این بازار ناشی از توسعه سیستمی بود که بتواند اعتبارات میان‌مدت را با دوره‌های قابل تنظیم نرخ سود معرفی کند. به‌جای اینکه نرخ سود برای کل دوره یک اعتبار تعیین و تثبیت شود، این نرخ به‌صورت گاه‌به‌گاه بر مبنای فواصل زمانی از پیش توافق‌شده تنظیم و تعیین می‌شود تا منعکس‌کننده نرخ سود بازار سپرده‌های بین‌بانکی باشد که دائما در حال تغییر است.
سال‌ها، بیشتر بازارهای داخلی که سنتی و تحت مقررات حوزه‌های نظارتی بانک‌های مرکزی بودند، آمادگی پذیرش این ابداعات و خلاقیت‌ها را نداشتند. اما اکنون، بیشتر بانک‌های مهم و بین‌المللی از فعالان این بازارند. در سال‌های اولیه این بازار، بزرگ‌ترین وام‌های سندیکایی در بازارهای داخلی ایالات متحده آمریکا ترتیب داده می‌شد.
اما بعدها، اروپا و سپس منطقه آسیایی اقیانوس آرام موفق به معرفی این‌گونه وام‌ها شدند. در آن سال‌ها، بزرگ‌ترین وامی که انجام شده بود، رکورد ٥٥میلیارد‌دلاری برای BHP Billiton در سال‌های ۲۰۰۷-۲۰۰۸ ترتیب داده شده بود. در دهه ١٩٧٠، Iran Overseas Investment Bank در لندن از زیرمجموعه‌های بانک ملی و بانک صنعت و معدن، بهترین بانک عاملی بود که به‌عنوان Lead Manager برای وام‌های مورد درخواست مؤسسات ایرانی یا به‌صورت بانک مشارکت‌کننده در دیگر وام‌های مهم بین‌المللی در سطح جهانی مشارکت داشت.
این بانک در زمان خود توانست تسهیلات چند صد میلیون‌دلاری به‌نفع هریک از شرکت‌ها و مؤسسات مهم ایرانی در قالب وام‌های سندیکایی و با نازل‌ترین نرخ‌های موجود در بازار لندن فراهم کند. تجربه موفق این نوع وام در دنیا در حالی است که در سال‌های اخیر، بانک مرکزی دستورالعمل‌های لازم برای انعقاد قراردادها، مشارکت و مدیریت وام‌های سندیکایی را صادر و آنها را تشویق کرد به ارائه این‌گونه تسهیلات بپردازند.
انتهای پیام
