دو پیشنهاد برای بهبود وجهه و افزایش قیمت سهام شرکت های بورسی

به گزارش پایگاه خبری بورس پرس، مجتبی فریدونی با بیان اینکه قیمت هر کالا یا خدمات نشانه کیفیت آن بوده و کیفیت نیز حاصل اعتبار، اصالت و عملکرد مطلوب تولید کننده است در فضای مجازی، اعلام کرد: قیمت سهام نیز از این قاعده مستثنا نیست و بیانگر اعتبار، تاب آوری مالی، کیفیت کالا و خدمات تولیدی و .....ناشر آن سهام است.

دسته بندی کلی برای تفکیک اعتبار شرکت ها، بورس هایی است که در آن پذیرش شده و سهام آنها مورد معامله قرار بگیرد . شرکت های تازه تاسیس با سرمایه کم و به لحاظ اقتصادی کوچک در بازارهای فرابورس پذیرفته می شوند و شرکت های برگتر و معتبرتر در بورس که هر کدام از این بورس ها نیز بازارها و تابلوهای مختلفی دارند که شرکت های پذیرش شده در بورس ها نیز رتبه بندی و تفکیک می شوند.

در دنیا هم تقسیم بندی مشابهی وجود دارد و دو معیار تشخیص سهام مرغوب از سهام کم ارزش، بازاری که سهام شرکت در آن پذیرفته شده و قیمت سهم است. در تقسیم بندی کلی در کتاب Penny Stocks از مجموعه کتاب های For Dummies هر سهمی که قیمت آن کمتر از 5 دلار باشد در زمره سهام کم ارزش دسته بندی می شود و براساس مقررات بورس آمریکا حداقل قیمت یک دلار برای آن در نظر گرفته شده است. سهام شرکت های معتبر در بورس نزدک این گفته را تایید می کند. مثلا قیمت هرسهم اپل و تسلا حدود 220 و 207 دلار است.

با این ذهنیت می توان نگاهی به قیمت سهم شرکت های معتبر ایرانی در بورس انداخت. در تاریخ نگارش این مطلب گرانترین سهم بورسی متعلق به پتروشیمی پردیس با قیمت 17.1 هزار تومان که معادل 28 سنت با قیمت دلار 60 هزار تومانی است. بر اساس معیارهای جهانی بهترین شرکت های بورسی ایران با بالاترین ارزش بازار مانند هلدینگ پتروشیمی خلیج فارس ( 694 تومان -1.15 سنت) و فولاد مبارکه ( 418 تومان – 0.69 سنت ) و.... در زمره سهام کم ارزش قرار می گیرند.

این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که مثلا مدیران فولاد مبارکه برای معامله تجاری یا جذب سرمایه گذار با شرکای خارجی وارد مذاکره می شوند در اولین گفت و گوها اشاره می کنند "فولاد" دومین شرکت بزرگ بورسی به لحاظ ارزش بازار است. اگر طرف خارجی از مدیران فولاد قیمت سهم را بپرسد کاملا در بهت فرو می رود. چون قیمت سهم شرکتی که حدود 2 میلیارد دلار سوددهی داشته نباید کمتر از یک سنت باشد.

قیمت سهم نشان اعتبار و عظمت شرکت است و باید منعکس کننده سهم آن شرکت از اقتصاد و صنعتی باشد که آن را نمایندگی می کند. کمیسیون بورس آمریکا مشکلی کاملا برخلاف بورس ایران دارد و قیمت برخی سهام به قدری بالا است که هم نقدشوندگی سهام را کاهش می دهد و هم اگر شخصی مثلا قصد خرید سهام اپل را داشته باشد با قیمت حدود 220 دلاری نمی تواند حتی یک سهم خریداری کند.

برای رفع این مشکل شرکت ها اجازه دارند سهم را تجزیه کرده و مثلا به 10 سهم تقسیم کنند که به این کار Stock Split می گویند. با تجزیه سهام مشکلات ذکر شده بر طرف شده و معاملات سهم افزایش پیدا می کند . تکنیک مقابل آن هم Reverse Stock Split نام دارد که در فرآیند انجام آن تعداد بیشتری از سهام به یک سهم تبدیل می شود و هدف از آن می تواند بهبود وجهه شرکت، جلوگیری از اخراج شدن از یک بورس یا یازار، افزایش انگیزه برای خرید سهم و... باشد.

طی سال های اخیر به دلایل اقتصادی و مشکلات ناشی از تحریم ها بسیاری از شرکت ها زیان ده و مشمول ماده 141 قانون تجارت شده و برای فرار از عواقب آن به تجدید ارزیابی دارایی ها رو آورده اند که قیمت سهام آنها را بسیار کاهش داده و بعضا به کمتر از قیمت اسمی رسیده اند.

قیمت اسمی سهام 100 تومانی نیز با مختصات اقتصادی حدود 50 سال پیش تعیین شده و با شرایط روز تطبیق نیافته است. قیمت سهم شرکتی مثل ذوب آهن اکنون به 36 تومان ( معادل 0.06 سنت) رسیده که قیمت 70 سهم آن معادل یک آب معدنی کوچک است.

برای رفع این مشکل و بهبود وجهه شرکت های بورسی بهتر است شورای عالی بورس و مدیران سازمان بورس با تعیین حداقل قیمت برای حضور در بورس ها و بازارهای مختلف نسبت به ادغام سهم ها اقدام کنند. اکنون هر کسی می تواند با مبلغ بسیار ناچیز یک سهم خریداری، وراد مجمع شود، طلب هدیه و پذیرایی و ناهار کند و با ایجاد سر و صدا و حاشیه دنبال باج گیری باشد. قیمت منطقی سهم تا حدودی از این کار جلوگیری می کند. سازمان بورس باید حدنصابی از سهم را برای حضور در مجمع تعیین کند تا این گونه افراد با هزار تومان بلیط ورود به مجمع را دریافت نکنند.

انتهای پیام