عوامل تغییر پایدار روند بورس/ وضعیت فرسایشی باقی می ماند مگر

به گزارش پایگاه خبری بورس پرس، دو تحلیلگر بازار سرمایه با اعلام عوامل تغییر پایدار روند بورس در گفت و گو با دنیای اقتصاد معتقدند تا رویکرد سیاسی روشن نشود، بازار همچنان درگیر روند فرسایشی باقی خواهد ماند.

محمد خبری‌‌‌زاد: شنبه بازار مجددا درگیر صف‌‌‌های فروش سنگین بود، بویژه در نمادهایی که تحت‌تاثیر عملکرد نامناسب صندوق‌های اهرمی و سهامی قرار دارند. این صندوق‌ها، به‌‌‌دلیل نداشتن نقش موثر در بازارگردانی و نقدشوندگی، باعث تشدید فشار فروش بسیاری از نمادها شدند. بجز نمادهای شاخص‌‌‌ساز که همچنان از حمایت سهامداران عمده و صندوق‌های حمایتی برخوردارند.

خبر تداوم فرآیند واگذاری سهام تودلی شرکت سایپا امیدهایی به بازار تزریق کرد و گمان می‌‌‌رفت باعث جان گرفتن معاملات شود اما گمانه‌‌‌زنی‌‌‌ ها درباره احتمال فعال‌‌‌ شدن ساز و کار اسنپ‌‌‌بک در فضای سیاسی و اقتصادی به افزایش نرخ دلار در بازار آزاد و رشد تقاضا برای صندوق‌های طلا منجر شد.

در نتیجه، بازار دیروز تحت‌‌‌تاثیر این فضای روانی منفی آغاز بکار کرد و ۱.۶ هزار میلیارد تومان نقدینگی خارج شد. سرمایه‌گذاران همچنان نسبت به آینده بازار بی‌‌‌اعتمادند. روند مثبت دوشنبه بیشتر شبیه آرام‌‌‌سازی مصنوعی بیمار ناآرام با داروی مسکن بود. راه‌‌‌حل بحران فعلی از دل بازار سرمایه بیرون نمی‌‌‌آید.

تا زمانی که فضای سیاسی تغییر نکند و خبری قطعی و قوی درباره عدم‌بازگشت تحریم‌‌‌ها، عدم‌فعال‌‌‌سازی اسنپ‌‌‌بک و پیشرفت مذاکرات منتشر نشود، نمی‌توان به تغییر پایدار روند بورس امیدوار بود. در غیر‌این‌‌‌صورت در بهترین حالت بازار یکی دو هفته آینده شرایطی شبیه دیروز با رشد محدود، سبزهای کمرنگ و فرصتی برای خروج تدریجی سرمایه‌گذاران خواهد داشت.

مریم محبی: در سه روز معاملاتی گذشته، فضا نسبتا معتدل‌‌‌تر بود که در مقایسه با روند فرسایشی هفته‌‌‌ گذشته به‌‌‌نوعی تغییر محسوب می‌شود. بسته‌‌‌های حمایتی تنها نقش کاتالیزور را ایفا کرده و از شدت فرسایش می کاهند اما توانایی خروج از مسیر نزولی را ندارند. چرا که عامل اصلی فشار بر بازار، سیاسی است.

کاهش نرخ بهره از ۳۷‌ به ۳۴درصد در حالت عادی می‌توانست پیام مثبتی برای بورس باشد اما در شرایط فعلی، اثر خاصی ندارد. خروج از وضعیت فعلی تنها از مسیر تغییرات سیاسی می‌‌‌گذرد.

رفتار سازمان بورس در مواجهه با شرایط بحرانی، منفعلانه بود. بجای پیش‌بینی بحران‌ها و آماده‌‌‌سازی ابزارهای مقابله‌‌‌ای، منتظر ماند تا اثر بحران نمایان شود. سپس به دنبال راه‌‌‌حل رفت و بعد از آن نیز منتظر نتیجه ماند. این رویکرد منفعلانه با ماهیت وظیفه‌‌‌گرایانه سازمان هم‌‌‌خوانی ندارد. نهاد ناظر باید یک قدم جلوتر از بازار حرکت کند نه هم‌‌‌سطح یا عقب‌‌‌تر از آن.

منظور از راهکار سیاسی الزاما بازگشت به میز مذاکره یا توافق و تسلیم نیست. حتی اگر بدترین سناریو (فعال شدن ساز و کار ماشه) محقق شود، باز هم اثر مخرب آن از شرایط فعلیِ مبهم و بی‌‌‌تصمیم، کمتر خواهد بود. بنابراین تا زمانی که رویکرد سیاسی روشن نشود، بازار سرمایه همچنان درگیر روند فرسایشی باقی خواهد ماند.

انتهای پیام