دلایل عدم اقبال سهامداران، شرط بازگشت اعتماد و ثبات به بورس

به گزارش پایگاه خبری بورس پرس، دو کارشناس بازار سرمایه ضمن ارزیابی وضعیت بازار سهام، دلایل عدم اقبال سهامداران به بورس و شرط بازگشت اعتماد و ثبات را به دنیای اقتصاد اعلام کردند.

محمدرضا بیک‌زاده‌مقدم: بازار سهام همیشه آینده را می‌خرد اما امروز، آینده با ابهامی سنگین پیش‌روی سرمایه‌گذاران قرار دارد. همه بلاتکلیف‌ هستند و همین بلاتکلیفی، سایه سنگینی بر معاملات انداخته است. از زاویه نسبت P/E، قیمت‌ها در سطوحی جذاب قرار دارند. حتی امروز می‌توان سهامی با P/E کمتر از سه مرتبه پیدا کرد که نشان می‌دهد از منظر ارزندگی، بازار در موقعیتی بسیار مناسب ایستاده است.

با این حال، اقبال سرمایه‌گذاران به خرید سهام ناچیز است به دلیل اینکه آینده برای آنها قابل پیش‌بینی نیست. نگرانی‌ها درباره احتمال ورود به جنگ، ناترازی‌های اقتصادی و مشکلات زیرساختی پابرجا است. تا دیروز بحران برق و گاز دغدغه اصلی بود اما سال جاری کم‌آبی هم به فهرست چالش‌ها افزوده شده و شدت گرفته است. بسیاری از شرکت‌ها امروز با کمبود آب دست به گریبانند و این مسئله ادامه تولید را دشوار کرده است.

همه این عوامل، شرایط نابسامان فعلی بازار سرمایه را رقم زده‌اند. در این میان، صحبت‌های اخیر وزیر اقتصاد، بیش از آنکه پاسخی به دغدغه‌های بازار باشد، کلی به نظر می‌رسد. اشاره وی به اصلاح کلی شرایط اقتصاد، حرف تازه‌ای برای بورس نداشت و این برداشت را تقویت کرد که بازار سرمایه، دست‌کم اولویت اول وزیر اقتصاد نیست.

نظر وزیر اقتصاد مبنی بر حمایت تدریجی از بورس، پیام قوی و اطمینان‌بخشی به سرمایه‌گذاران منتقل نمی‌کند. در شرایطی که بازار گرفتار ابهام است، انتظار می‌رود نهاد ناظر و وزیر اقتصاد به‌عنوان طلایه‌دار این مسیر، حمایتی تمام‌قد داشته باشند. بازار سرمایه نه‌تنها آینه اقتصاد است بلکه بطور مستقیم به رشد و پایداری بنگاه‌های اقتصادی کمک می‌کند.

حسام‌الدین درمیشی: به‌رغم آنکه شاخص‌های بنیادی نشان می‌دهد بازار سهام در وضعیت ارزنده‌ای قرار دارد، شرایط فعلی همچنان برای سرمایه‌گذاری مساعد نیست. دیروز از میان نمادهای بورسی، ۴۷۷ نماد در محدوده منفی و تنها ۱۸۲ نماد مثبت معامله شدند. این در حالی است که نسبت P/E بازار با حذف داده‌های سال‌های ۹۸ و ۹۹ که شرایط غیرعادی داشتند، اکنون حدود ۷ مرتبه و دو مرتبه کمتر از میانگین تاریخی ۸.۷۵ تا ۹ است و در سطوح پایینی قرار دارد.

از نظر دلاری نیز بازار در سطحی جذاب قرار گرفته است. ارزش دلاری بورس حدود ۱۰۳‌ میلیارد دلار برآورد می‌شود رقمی که آخرین بار در سال ۹۸ ثبت شده بود با این تفاوت که از آن زمان تا کنون عرضه‌های اولیه متعددی انجام شده و شرکت‌های زیادی به بازار اضافه شده‌اند. حتی از منظر تکنیکال نیز شاخص روی سطح حمایتی 2.550 ‌میلیون واحد ایستاده و روی سطوح قیمتی جذابی قرار دارد.

با این حال همه این نشانه‌های ارزندگی نتوانستند اعتماد سرمایه‌گذاران را جلب کنند. دلیل آن چیزی فراتر از عوامل فنی یا ناترازی‌های اقتصادی است. حتی پیش‌بینی سود صنایعی مانند سیمان که از این ناترازی‌ها متاثرند برای سال آینده رشد چشم‌گیری دارد. بنابراین افت عمومی بازار نمی‌تواند صرفا به این عوامل محدود شود. نشانه‌های خوبی از بازار سهام مشاهده نمی‌شود.

آنچه بازار را بیش از هر چیز تحت فشار گذاشته، بی‌اعتمادی و ریسک‌های سیاسی و نظامی است. موضوعاتی مانند احتمال فعال شدن مکانیسم ماشه و بلاتکلیفی مذاکرات FATF سایه‌ای سنگین بر بازار انداخته است. به نظر می‌رسد احتمال فعال شدن مکانیسم ماشه بیشتر از عدم فعال شدن آن است هرچند امید می رود این پیش‌بینی اشتباه باشد.

در کنار این زمزمه‌هایی درباره سهام عدالت نیز شنیده می‌شود. اگر خبر خوش وعده‌ داده‌ شده از سوی مسئولان به معنای فراهم‌شدن امکان فروش سهام عدالت باشد این اتفاق برای بازار چندان خوشایند نیست. چرا که می‌تواند فشار فروش را تشدید کند. البته شاید برای کلیت جامعه خبر خوشی باشد.

وزیر اقتصاد وعده حمایت تدریجی از بازار را داد اما تجربه نشان داده حمایت‌های جسته‌ و گریخته، اثر چندانی ندارد. ۶۰ هزار‌ میلیارد تومانی که پیش‌تر برای حمایت از بازار مطرح شد نه‌تنها کافی نبود بلکه بیشتر به خروج بازیگران بزرگ و حقوقی‌ها منجر شد.

برای بازگشت اعتماد، بازار باید به‌حدی ارزنده شود که سود تقسیمی شرکت‌ها با بازده سایر بازارها رقابت کند. وقتی سرمایه‌گذار ببیند خرید یک سهم در یک یا دو سال، سودی معادل یا بیشتر از سرمایه‌گذاری در طلا یا سایر بازارها به همراه دارد، آنگاه می‌توان به تدریج مقدمات صعود بازار را فراهم کرد.

در صورت بازگشت ریسک‌های نظامی، مجددا نگرانی‌ها و صف‌های فروش به بازار سهام بازخواهند گشت. به نظر می‌رسد مجددا گزینه نظامی بازنخواهد گشت، اما بازار گمان می‌کند، این ریسک در آینده محتمل خواهد بود. علاوه بر این ریسک‌های سیاسی، نرخ بهره هم در سطوح بالایی قرار دارد و یکی از دلایل رکود در بازار سهام، بالا بودن هزینه‌های تامین مالی و نرخ‌های بهره است.

تنها در شرایطی بازار سهام به ثبات بازمی‌گردد که سرمایه‌گذار ببیند در یک سال آینده، بازدهی سهام علاوه بر پوشش تورم بر بازار طلا هم غلبه کند. در چنین شرایطی، سرمایه‌گذار برای کسب بازدهی بیشتر، بازار سهام را انتخاب خواهد کرد.

انتهای پیام