دلیل تغییر مسیر سرمایه ها از صندوق های درآمد ثابت به طلا و دلار
به گزارش پایگاه خبری بورس پرس، علیرضا فرشید با اشاره به تغییر مسیر سرمایه‌های خرد به دنیای اقتصاد، اعلام کرد: انتشار گزارش‌های تورمی و رشد محسوس قیمت کالاها در سطح بازار، نقش تعیین‌کننده‌ای در جابجایی جریان نقدینگی داشت. اگرچه در مقاطعی برای کنترل نرخ ارز تلاش شد اما اثر واقعی آن در قیمت کالاها بویژه اقلام غذایی و محصولات وابسته به زنجیره پتروشیمی و فولاد مشهود است.
افزایش قیمت‌ها در کنار نشانه‌هایی از اختلال در برخی زنجیره‌های تولید از جمله بازار خودرو باعث شده درک عمومی از تورم تقویت و سرمایه‌گذاران نسبت به کارآیی ابزارهای کم‌ریسک دچار تردید شوند.
با توجه به این وضعیت، صندوق‌های درآمد ثابت که پیش‌تر به‌عنوان سپر محافظ در برابر ریسک شناخته می‌شدند تا حدی کارکرد پوشش تورمی را از دست دادند. به همین دلیل بخشی از سرمایه‌ها به سمت دارایی‌هایی حرکت کرده که از تورم عقب ماندند یا همبستگی بیشتری با نرخ ارز دارند.
افزایش تقاضا برای صندوق‌های طلا، دلار و حتی تتر در روزهای اخیر، نشان‌دهنده همین تغییر استراتژی است. بویژه آنکه نرخ ارز از محدوده ۱۵۰ هزار تومان به سطوح بالاتر حرکت کرده و همین رشد حتی بدون تغییر محسوس در اونس جهانی به افزایش قیمت طلا در بازار داخلی و به تبع آن صندوق‌های طلا منجر شده است.
به نظر می‌رسد این تحولات نوسان مقطعی نیست. آنچه امروز در بازار دیده می‌شود، تغییر در انتظارات است. سرمایه‌گذاران با مشاهده روند قیمت‌ها در اقتصاد واقعی به این جمع‌بندی رسیدند برای حفظ ارزش دارایی باید به سمت گزینه‌هایی با قابلیت پوشش تورم حرکت کنند. این موضوع، توضیح خروج پول از درآمد ثابت‌ها و همزمان رکوردشکنی ورود پول حقیقی به صندوق‌های طلا در روزهای اخیر است.
در موضوع بازگشایی بازار سهام اختلاف‌نظرها نسبت به گذشته بیشتر شده و همزمان با تداوم آتش‌بس و فعال بودن سایر بازارها، فشارها برای بازگشایی بورس افزایش یافته است. با این حال چند پیش‌شرط اساسی برای بازگشت معاملات وجود دارد که نمی‌توان از آنها چشم پوشی کرد.
نخستین مسئله، شفاف‌سازی میزان خسارت به شرکت‌ها و دارایی‌هایی است که در جریان حملات آسیب دیده‌اند. بدون ارائه تصویری روشن از این خسارت‌ها، امکان تحلیل دقیق برای سرمایه‌گذاران فراهم نمی‌شود. البته بخشی از این اطلاعات ممکن است با ملاحظات امنیتی همراه باشد اما در هر صورت، بازار نیازمند شفافیت در این زمینه است.
نکته دوم، بروز رسانی وضعیت صنایع پایین‌دستی شرکت‌های آسیب‌دیده است. بسیاری از این صنایع به‌صورت غیرمستقیم تحت‌اثر اختلال در تامین مواد اولیه یا زنجیره تولید قرار گرفته‌اند و بدون افشای این اطلاعات، تصمیم‌گیری در مورد نگهداری یا فروش سهام با دشواری همراه خواهد بود. این سطح از ابهام می‌تواند به رفتارهای هیجانی زمان بازگشایی منجر شود.
تعیین دقیق ساز و کار بازگشایی از جمله دامنه نوسان و زمان‌بندی بازگشت نمادها، اهمیت زیادی دارد. بازگشایی ناقص و انتخابی نمادها می‌تواند به ایجاد فشار فروش در بخشی از بازار منجر شود. اگر برخی نمادها بسته باقی مانده و سایر نمادها باز شوند، صندوق‌های سرمایه گذاری برای پاسخ به درخواست‌های خروج ناچار به فروش دارایی‌های در دسترس خواهند شد.
پس از توقف دو ماهه بازار سهام، یکی از مهم‌ترین ابهامات این است که بازار سهام همچنان می‌تواند نقش دارایی نقدشونده را ایفا کند. اگر این ویژگی به‌درستی احیا نشود، جایگاه سهام در سبد سرمایه‌گذاری با تردید مواجه خواهد شد.
تصمیم‌گیری درباره بازگشایی بازار نیازمند مدیریت همزمان چند متغیر کلیدی از شفافیت اطلاعاتی گرفته تا نحوه کنترل نوسانات و بازگرداندن اعتماد است. اگر این متغیرها به‌درستی مدیریت نشوند، بازگشایی بجای کاهش ریسک به تشدید بی‌ثباتی در بازار منجر می شود.
انتهای پیام
- برچسب
- اخبار بورس
- بورس تهران
- بورس ایران
- سهام
