دلایل کاهش 27 درصدی سود شرکتهای بزرگ بورسی فولادی در 6 سال
به گزارش پایگاه خبری بورس پرس، بهرام سبحانی در همایش صنعت فولاد و سنگآهن در دوران تحول، اعلام کرد: ارزش تولید از دسترفته صنعت فولاد در چهار تا پنج سال گذشته بهدلیل محدودیتهای انرژی به حدود ۱۸ میلیارد دلار رسیده است. در صورت تامین پایدار انرژی، امکان عبور ارزآوری زنجیره فولاد از ۲۰ میلیارد دلار در سال نیز وجود دارد.
حدود ۸ درصد نیروی شاغل در زنجیره فولاد فعالیت میکنند. فولاد پس از نفت از مهمترین صنایع ارزآور در صادرات غیرنفتی بوده و حدود ۱۵ درصد ارزش صادرات غیرنفتی به این زنجیره اختصاص داشت اما این مزیتها در سالهای اخیر تحتتاثیر محدودیت انرژی قرار گرفتهاند.
سود شرکتهای بزرگ بورسی که صورتهای مالی شفافی دارند در فاصله ۶ سال از ۳۳ به ۶ درصد کاهش یافته است. بنابراین نمیتوان همه این کاهش را به انرژی نسبت داد اما افزایش هزینههای انرژی و محدودیت تولید یکی از عوامل مهم فشار بر سودآوری بنگاهها است.
وقتی کارخانه از ساعت ۶ صبح تا ۱۲ شب برق ندارد، توقف تولید تنها به مدت قطعی محدود نمیشود. خط تولید باید از مدتی قبل متوقف شود تا مواد مذاب در مسیر باقی نماند و پس از وصل برق نیز راهاندازی مجدد زمان میبرد. بنابراین محدودیت ۱۲ ساعته میتواند بخش بسیار بیشتری از زمان تولید را از بین ببرد. در همین مدت کارخانه همچنان هزینه نیروی انسانی، نگهداری تجهیزات و گرم نگه داشتن تاسیسات را پرداخت میکند اما تولیدی ندارد.
جهش هزینه برق
رشد قیمت برق طی ۵سال گذشته نیز فشار دیگری بر صنایع وارد کرده است. افزایش تعرفه انرژی با رشد معقول سالانه تفاوت دارد و جهش چند برابری هزینه برق در این دوره در شرایطی رخ داده که حاشیه سود بنگاهها همزمان کاهش یافته است.
نرخ برق و گاز در کشور عمان برای برخی سرمایهگذاران طی دوره ۱۰ ساله تثبیت میشود و همین موضوع امکان برنامهریزی بلندمدت را فراهم میکند. تفاوت میان چنین الگویی و وضعیت داخل، تنها در سطح قیمت انرژی نیست بلکه به امکان پیشبینی هزینهها و تصمیمگیری برای سرمایهگذاری نیز مربوط میشود.
هزینه نهایی برق مصرفی برای صنعت با اضافه شدن هزینههای مختلف از جمله سوخت نیروگاه، ترانزیت و سایر بخشها میتواند بسیار بالاتر از تعرفه اعلامی باشد. بنابراین نمیتوان صرفا با مقایسه نرخ پایه، درباره برخورداری صنعت فولاد از انرژی ارزان یا رانت انرژی قضاوت کرد.
نیروگاهسازی تخصص صنعت نیست
صنعت فولاد حدود ۵۳۰۰ مگاوات معادل ۶.۹ درصد برق کشور را مصرف می کند. بخش قابلتوجهی از این نیاز از نیروگاههای خودتامین است اما ساخت نیروگاه برای همه شرکت ها توجیه اقتصادی ندارد. یک مجموعه بزرگ ممکن است امکان احداث نیروگاه ۵۰۰ مگاواتی داشته باشد اما شرکتی با ظرفیت یکمیلیون تن فولاد نمیتواند برای نیاز نیروگاه اقتصادی ایجاد کند. تفاوت راندمان نیروگاهها در مناطق مختلف بویژه در ارتفاعات نیز نشان میدهد سیاست نیروگاهسازی برای مصرفکنندگان بزرگ نیازمند بازنگری کارشناسی است.
اثر همزمانی کمبود برق و گاز
مشکل صنعت فولاد تنها کمبود حامل انرژی نیست. ساختار تولید فولاد در ایران به گونهای است که در مسیر احیای مستقیم به گاز و در کوره های قوس الکتریکی به برق نیاز دارد و قطع هر یک از این دو میتواند زنجیره تولید را مختل کند. اگر یک ماه گاز تامین شود اما برق محدود باشد یا برعکس، صنعت نمیتواند ظرفیت کامل را فعال کند.
زیرا تولید آهناسفنجی و فولاد بهصورت جداگانه قابل جایگزینی با یکدیگر نیست و تولید میانی نیز به سادگی قابل انبار کردن نیست. بنابراین حتی زمانی که یکی از دو حامل انرژی در دسترس است، نبود حامل دیگر میتواند عملا ظرفیت تولید را بلا استفاده بگذارد. صنعت فولاد در برخی ماهها که محدودیت برق و گاز کاهش یافته به تولید ماهانه بیش از ۳.۴ میلیون تن رسیده است.
اگر این سطح تولید در طول سال تداوم پیدا میکرد، تولید سالانه به حدود ۴۲ میلیون تن میرسید و جایگاه ایران در رتبهبندی جهانی بهبود پیدا می کرد.
انتهای پیام
- برچسب
- اخبار بورس
- بورس تهران
- بورس ایران
- سهام
