1. بورس ها
پنجشنبه, ۲۵ دی ۱۳۹۳ ۱۶:۰۶
زمان مطالعه: 9 دقیقه
کد خبر: 8439
دو نوع اصلى بازخرید سهام وجود دارد:

دو نوع اصلى بازخرید سهام وجود دارد:

دو نوع اصلى بازخرید سهام وجود دارد:

به گزارش پایگاه خبری بورس پرس،

دو نوع اصلى بازخرید سهام وجود دارد:

(1)   نخست وضعیتى که شرکت وجوه نقد براى توزیع میان سهامداران در اختیار دارد، اما این وجوه را به جاى پرداخت سود سهام نقدى با بازخرید سهام میان سهامداران توزیع مى‏کند.

(2)  وضعیتى که شرکت نتیجه مى‏گیرد در بافت سرمایه‏اش، حق مالى سهامداران، وزن زیادى را به خود اختصاص داده و از این‏رو، شرکت از بدهى استفاده مى‏کند و با آن وجوه، سهام خود را بازخرید مى‏کند.
سهامى را که خود شرکت بازخرید مى‏کند، سهام خزانه مى‏نامند. اگر بخشى از سهام منتشره بازخرید شود، تعداد کمترى از سهام شرکت باقى مى‏ماند. با فرض این‏که بازخرید سهام اثر نامطلوبى بر عایدات آتى شرکت نگذارد، عایدى هر سهم براى سهام باقى‏مانده افزایش مى‏یابد، و موجب افزایش قیمت سهم در بازار مى‏شود. در نتیجه، عایدات سرمایه‏اى جایگزین سود سهام نقدى مى‏شود.
در ایران، در حال حاضر، سهام خزانه یا بازخرید سهام توسط خود شرکت، قانوناً مجاز نیست، و شرکت‏هاى هلدینگ این کار را از طریق شرکت‏هاى تابعه خود انجام مى‏دهند. البته، به محض تهیه صورت‏هاى مالى تلفیقى، مشکل بروز مى‏کند، و کاهش سرمایه خود را نشان مى‏دهد. امید مى‏رود که در اصلاح قانون تجارت و قانون شرکت‏ها، بازخرید سهام در حد معقولى قانونى شود تا هم شرکت‏ها از مزایاى این ابزار استفاده کنند، و هم شفافیت صورت‏هاى مالى بیشتر شود، و شرکت‏ها ناچار نباشند، چیزى را از سهامداران خود و بازار مخفى کنند.

بازخرید سهام به یکى از سه روش زیر معمولاً انجام مى‏شود: (١) شرکت سهامى عام مى‏تواند به‏سادگى سهام خود را از طریق کارگزاران در بازار آزاد سهام بخرد. (٢) شرکت مى‏تواند اطلاعیه خرید سهام منتشر کند، و از سهامداران بخواهد که ظرف مدت معینى (معمولاً دو هفته) به قیمت تعیین‏شده‏اى تقاضاى فروش خود را به شرکت ارسال کنند. اگر میزان تقاضا براى فروش بیشتر از مقدار موردنظر شرکت باشد، از سهامداران به نسبت سهامشان، سهام بازخرید مى‏شود. (٣) شرکت مى‏تواند به قیمت توافقى از یکى از سهامداران عمده، سهام را بازخرید کند. اگر قیمت توافقى است، باید دقت شود که خرید سهام از آن سهامدار عمده، مزیت خاصى تلقى نشود، و براى خرید انجام شده دلایل تجارى قانع‏کننده‏اى وجود داشته باشد. مدیران تکساکو توسط آن دسته از سهامداران شرکت که از معامله تکساکو با باس برادرز Bass Brothers ناراضى بودند، به دادگاه کشانده شدند. در آن معامله ٦٠٠ میلیون دلار سهام از باس برادرز به قیمتى بسیار بالاتر از قیمت بازار، بازخرید شده بود. دادگاه مدیران را به این جرم محکوم کرد که چون مدیران تکساکو در معرض قبضه مالکیت (take-over) توسط باس برادرز بوده‏اند، چنین امتیازى به آن شرکت داده‏اند تا دست از سرشان بردارد؛ درواقع، به آن شرکت باج داده‏اند که مدیریت تکساکو سر جاى خود بماند.

مزایاى بازخرید سهام
مزایاى بازخرید سهام بدین شرح است:
١. اعلام بازخرید سهام معمولاً از طرف سرمایه‏گذاران به مثابه علامت مثبتى تلقى مى‏شود، زیرا که بازخرید سهام عمدتاً بر این اعتقاد مدیریت مبتنى است که سهام شرکت زیر ارزش است.
٢. سهامداران در روش توزیع وجوه شرکت از طریق بازخرید سهام قدرت انتخاب دارند: مى‏توانند سهام خود را بفروشند یا سهام خود را نگاه دارند. در حالت پرداخت سود سهام نقدى، سهامداران مى‏باید سود سهام نقدى را دریافت کنند و مالیات آن را بپردازند. بنابراین، سهامدارانى که به وجه نقد نیاز دارند، مقدارى از سهام خود را مى‏فروشند، و سهامدارانى که به وجوه اضافى نیاز ندارند، سهام خود را حفظ مى‏کنند. از نقطه‏نظر مالیاتى، بازخرید سهام به هر دو گروه سهامداران اجازه مى‏دهد آن‏چه که مورد نظرشان است را انجام دهند.
٣. سومین مزیت این است که بازخرید سهام بخش عمده‏اى از سهام روى میز بازار را جذب مى‏کند؛ سهامى که موجب شده بود قیمت هر سهم در سطح پایینى بماند.
٤. سود سهام در کوتاه‏مدت چسبندگى دارد، یعنى مدیریت به افزایش پرداخت سود علاقه‏اى ندارد، اگر نتواند در آینده پرداخت همان سطح از سود سهام را تعهد کند. علت آن است که کاهش پرداخت سود سهام علائم منفى به بازار مى‏دهد. از این‏رو، اگر جریان‏هاى نقدى اضافى موقتى باشد، مدیریت ترجیح مى‏دهد این جریان‏هاى نقدى اضافى را از طریق بازخرید سهام میان سهامداران توزیع کند، نه این‏که سود سهامى را افزایش دهد که در آینده نمى‏تواند آن را حفظ کند.
٥. شرکت‏ها مى‏توانند از مدل سود باقى‏مانده براى تعیین سطح توزیع سود سهام هدف استفاده کنند، و آن‏گاه مقدار توزیع را بین دو جزء سود سهام و بازخرید سهام تقسیم کنند. نسبت پرداخت سود سهام نسبتاً پایین خواهد بود، ولى مقدار سود سهام پرداختى نسبتاً مطمئن خواهد بود، و در نتیجه کاهش تعداد سهام منتشره، سود سهام افزایش خواهد یافت. در این وضعیت شرکت‏ها انعطاف‏پذیرى بیشترى در تعدیل توزیع کل دارند، در صورتى که اگر این توزیع فقط به شکل سود سهام نقدى مى‏بود، انعطاف کمتر مى‏شد، چرا که بازخرید سهام مى‏تواند از سالى به سال دیگر تغییر کند، بدون این‏که علائمى منفى از خود بروز دهد. این رویه که توسط شرکت FPL انجام شد، بسیار قابل توصیه است، و دلیل اصلى افزایش قابل‏توجه حجم بازخرید سهام در آن شرکت است.
٦. بازخرید سهام هم‏چنین مى‏تواند باعث تغیرات بزرگ در بافت سرمایه مورد استفاده شود. به عنوان مثال، چندین سال قبل، در امریکا گروه ادیسون به منظور افزایش نسبت بدهى خود، تصمیم گرفت ٤٠٠ میلیون دلار از سهام عادى خود را بازخرید کند. بازخرید سهام براى شرکت ضرورى بود، چرا که اگر شرکت بودجه‏بندى سرمایه‏اى خود را فقط از طریق بدهى انجام مى‏داد، باز هم براى رسیدن به سطح بدهى موردنظر، به چندین سال وقت نیاز بود. شرکت ادیسون براى ایجاد تغییر سریع در بافت سرمایه خود، از بازخرید سهام استفاده کرد.
معایب بازخرید سهام
معایب بازخرید سهام به شرح ذیل است:
١. سهامداران ممکن است بین سود سهام نقدى و عایدات سرمایه‏اى بى‏تفاوت نباشند، و قیمت سهام ممکن است بیشتر تابع سود سهام نقدى باشد تا بازخرید سهام. روى سود سهام نقدى عموماً مى‏شود حساب کرد، ولى در مورد بازخرید سهام چنین نیست. حتى اگر شرکتى برنامه مشخص با ضابطه‏اى را براى بازخرید سهام اعلام کند، نظام مالیاتى غلط انباشت سرمایه مى‏تواند تهدیدى براى این مسئله باشد.
٢. سهامدارانى که سهام خود را مى‏فروشند ممکن است کاملاً آگاه به کلیه جوانب بازخرید سهام نباشند و یا این‏که اطلاعات کاملى از فعالیت‏هاى جارى و آتى شرکت نداشته باشند. هرچند عموماً شرکت‏ها برنامه‏هاى بازخرید سهام را از قبل اعلام مى‏کنند تا در معرض فراخوانده شدن احتمالى به دادگاه از طرف سهامداران نباشند.
٣. شرکت‏ها ممکن است قیمت بسیار بالایى براى بازخرید سهام بپردازند که به ضرر سهامداران باقى‏مانده است. اگر سهام شرکت به‏طور فعال در بازار مورد معامله قرار نگیرد، و اگر شرکت در صدد بازخرید حجم نسبتاً زیادى از سهام خود باشد، آن‏گاه ممکن است قیمت سهام بازخریدى در سطح بالاترى از سطح تعادلى خود قرار گیرد و پس از پایان عملیات بازخرید سهام، قیمت آن دوباره سقوط کند.
جمع‏ بندى از مبحث بازخرید سهام
هنگامى که مزایا و معایب بازخرید سهام را روى هم رفته بررسى مى‏کنیم، به چه جمع‏بندى‏اى مى‏رسیم؟ خلاصه مطالب را مى‏توان به شکل زیر جمع‏بندى کرد.
١. به علت نرخ کمتر مالیاتى عایدات سرمایه‏اى و مالیات معوق عایدات سرمایه تا زمان فروش سهام، در بسیارى از کشورها و من‏جمله در ایران، مزیت مالیاتى مهمى براى اجراى برنامه‏هاى بازخرید سهام در مقایسه با پرداخت سود سهام نقدى، به مثابه راهى براى توزیع درآمد میان سهامداران، وجود دارد. چون بازخرید سهام وجه نقد براى سهامدارانى فراهم مى‏کند که به آن نیاز دارند، و کسانى که در حال حاضر به این وجوه نقدى نیازى ندارند، مى‏توانند با تأخیر آن را دریافت کنند، مزیت بازخرید سهام دوچندان مى‏شود. از طرف دیگر، سود سهام نقدى مطمئن‏تر است و براى کسانى که نیاز به منبع درآمدى باثبات دارند، اهمیت بیشترى دارد.
٢. به علت اثرات علامت‏دهى به بازار، شرکت‏ها نباید پرداخت سود سهام نقدى را تغییر دهند؛ این عمل اعتماد به شرکت را کاهش مى‏دهد، و اثرات نامطلوبى بر هزینه حقوق صاحبان سهام و قیمت سهام شرکت باقى مى‏گذارد. اما، جریان‏هاى نقدى در طول زمان، همانند فرصت‏هاى سرمایه‏گذارى تغییر مى‏کنند؛ همچنین از دیدگاه مدل سود باقى‏مانده، سود سهام نقدى «صحیح» نیز تغییر مى‏کند. براى حل مشکل، شرکت‏ها مى‏توانند سود سهام خود را در سطح پایین طورى تعیین کنند که فعالیت روزمره را تحت‏الشعاع قرار ندهد، و توان پرداخت داشته باشند؛ سپس، از بازخرید سهام به‏طور مرتب کم‏وبیش طورى استفاده کنند که توزیع وجوه اضافى ممکن شود. چنین رویه‏اى جریان سود سهام منظم و قابل اتکایى فراهم مى‏آورد، و به‏علاوه وجوه اضافى براى سهامدارانى فراهم مى‏شود که به آن وجوه نیاز دارند.
٣. بازخرید سهام همچنین هنگامى که شرکتى مى‏خواهد تغییرى بزرگ در بافت سرمایه خود ظرف مدت زمانى کوتاه بدهد، و یا مى‏خواهد وجوه حاصله از معامله‏اى را توزیع کند که یک‏باره رخ داده (مثلاً فروش بخشى از شرکت) البته مفید است.
در کتاب‏هاى درسى در گذشته توصیه‏هاى فراوان شده که شرکت‏ها بیشتر از بازخرید سهام استفاده کنند، و کمتر سود سهام نقدى بپردازند. افزایش حجم و تعداد بازخریدها در سال‏هاى اخیر نشان مى‏دهد که شرکت‏ها خودنیز به چنین نتیجه‏اى رسیده‏انده .

 

دیدگاه ها

شما هم می توانید نظرات خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید