
روزگار نو بر همه ابرانیان و جهانیان صحت تن باشد و سلامت جان
به گزارش پایگاه خبری بورس پرس، از جشن هایی که در ایران باستان مرسوم بوده و به یادگار مانده هیچ یک به طول و تفسیر نوروز نیست. نوروز با جشن کوچک چهارشنبه سوری به پیشواز می آید و جشن سیزده بدر آن را بدرقه می کند.
نماد آن پهن کردن سفره هفت سین است . همین شد که ما هم خانه را مفصل و مقبول تکاندیم از گرد و غبار یکساله و رخت و لباس نو به تن کردیم و گفتیم ترمه سرمه دوزی شده به دست متبرک خانم والده را که قاب گرفتیم تا نپوسد. اجالتا این بهار هم برای سفره هفت سین پهن کنیم عصای دستمان باشد .
بعد بهار اگر عمرمان به دنیا بود می دهیم دوباره قاب فرنگی بگیرند و شیشه بیندازند و میخ کنند به دیوار که شاهد اصالت خانواده باشد پیش چشم میهمان غریبه و فرنگی محض خاطرجمعی.
بعد از آن آیینه و شمعدان نقره و تنگ بلور را گذاشتیم کنار سوزنی به انضمام قرآن و حافظ اجدادی و سکه عباسی و سمنوی یخی. خوشه گندم و شاخه سنبل و ماهی گلی ، سیب سرخ سوا کرده و سنجد آردی، کله سیر و سرکه پیر و سماق ناب تبریز و یک پیاله سبوس ، نارنج و کاسه آب، شیرینی و آجیل و تخم مرغ رنگی و خرفه سبز تابدار . منت تمام کردیم به سفره داری بهار بلکه بیاید و قدم سرچشم ما بگذارد و به سر شود این زمستان بد اخم و بی پیر.
دعای تحویل سال به هزار آرزو است، هزار هزار تمنا به ساحت حضرت دوست بلکه نظری کند تا فالمان نیکو شود. نوروزتان مدام، الهی که روزگار نو روزگار صحت تن باشد و سلامت جان . سفره ها پربرکت، مملکت امن و امان، خانه و زندگی و صحن و سراتان آباد ، چشم بد از همه دور، رحمت اهل قبور ، شبتان نورانی ، خوشی خنده نوروزی تان طولانی ، پدر و مادر، همشیره و برادر، اولاد و همسر سالم، عزت ملک سلیمانی ایران دائم ، دلتان دور از دلتنگی و غم، چشمتان روشن که زمستان 1398 خورشیدی هم به سر شد.
تحریریه بورس پرس ، فرارسیدن نوروز 1399 را به شما مخاطبان محترم تبریک می گوید و آرزوی بهترین ها را دارد .
چو بوستان تازه گشت از باد نوروز جهان بستد بهار عالم افروز
زآسیب صبا در جلوه شد باغ به غارت داد بلبل خانه زاغ
پورچ قربانی - بنفشه طاهریان
انتهای پیام









